Monday, June 30, 2008

Expiring XP...Waving Vista


நண்பர் சர்வேசன் போனவாரம் பில்கேட்சின் 'Last day at work' பற்றி எழுதியிருந்தார். ஆனா மக்கள்கிட்ட ஒரு பெரிய ரியாக்சன் இருந்ததா தெரியவில்லை. மிகச் சொற்பமான பின்னூட்டங்களே. No Big impact!!!???
கணிணியை எளிமைப் படுத்தியது, media oriented stuff-ஐப் புகுத்தி எல்லோரிடையேயும் கணிணி உபயோகிக்க ஆர்வப்படுத்தியது என பல்வேறுவிதங்களில் , கணிணியை எல்லா வீடுகளுக்கும் கொண்டு சேர்த்த பெருமை அவருக்குத்தான் சேரும். I subscribe to the words of Surveysan 'IT would have taken a different route without the inspiring works of billG.'.

அது ஒரு பக்கம் இருக்கட்டும், இப்ப புதுசா வந்திருக்கின்ற தகவல்.. XP-ய நிறுத்திட்டு, Vista -வுக்கு வழிகொடுக்கிறதா மைக்ரோசாஃப்ட் நிறுவனம் அறிவித்திருக்கின்ற அறிவிப்பு. என்னைப் பொறுத்தவரையில், XP is more stable than Vista. 'ஆளப் பாத்தா அழகுபோல..வேலையப் பாத்தா சரியில்லையே'ங்கிற மாதிரிதான் Vista இருக்கு. Vista-வில இன்னும் தீர்க்கப்பட வேண்டிய பிரச்னைகள் நிறைய இருக்குதுன்னு தெரிஞ்சுமே கூட, இது மாதிரியான அறிவிப்பு வெளியிடுவது மிரட்டிற மாதிரி இருக்கு. இந்த முடிவுகள் BG இருக்கிறப்பவே எடுத்து, வெளியேறின பிறகு வெளிவந்திருக்கலாம்..ஆனாலும் இது சரியில்லை...

Sunday, June 29, 2008

நன்றி சொல்ல உனக்கு..வார்த்தை இல்லை எனக்கு

'நட்சத்திர ஜன்னலில் வானம் எட்டிப் பார்த்தது'ன்னு தொடங்கின நம்ம நட்சத்திர வாரம் முடிவடைகிற தருணம். 'நன்றி சொல்ல உனக்கு..வார்த்தை இல்லை எனக்கு' ன்னு தமிழ்மணத்திற்கும், தமிழ் வாசகர்களுக்கும் நன்றியினைச் சொல்லிக்கொள்ள ஆசை. சில புதிய நட்புகள் இதன் மூலம் பரிச்சயமாகியிருக்கின்றன. அது தொடரவும் ஆசை.

இருந்தது ஒரு வாரம்.. கழிந்தது சீக்கிரம். தனியாய் எழுதிக் கொண்டிருப்பதற்கும், நட்சத்திரமாய் எழுதியதற்கும் நிறையவே வித்தியாசம். தனியாய் எழுதிய போது, தமிழ்மணத்திலேயே லிஸ்ட் ஆன போதும் கூட, படிக்கின்ற வாசகர்களைச் சென்றடைகின்ற வட்டம், நட்சத்திர வாரத்தில் விசாலமாகிறது. நிரந்தரமாய் நட்சத்திர நாற்காலியில் வாரம் முழுக்க நிரந்தரமாய் உங்கள் இடுகைகள் அலங்கரிக்கின்ற போது, படிக்கின்ற வாசகர்கள் ஒரு முறையேனும் 'க்ளிக்கின்ற' வாய்ப்புகள் அதிகம்தானே! இந்த ஒரு வாரத்தில் மட்டும் 2000+ ஹிட்கள். நன்றி தமிழ்மணத்திற்கு.

பண்டைய காலத்தில் காலத்துக்கும் பறைசாற்றவல்ல தகவல்களை எல்லாம் எழுத்துக்கள் கல்வெட்டில் பொறிக்கப்பட்டு, பார்வையில் வைத்திருப்பதைக் கண்டிருக்கின்றோம். இந்தக் காலத்தில், அறிவியல் வசப்பட்டுக் கொண்டிருக்கின்ற உலகில், இணையத்தில் எழுதப் படுகின்ற எழுத்துக்களும், ஒரு வகையில் நமது கால பரிமாற்றத்தினைக் குறிக்க வல்லதுதான். சுலபமாய் தகவல் தளமாகிக் கொண்டிருக்கின்றது.

நல்லவனுக்கும் பேனா கிடைக்கிறது.. கெட்டவனுக்கும் பேனா கிடைக்கிறது. எழுதுகின்ற மையும் ஒன்றுதான். ஆனால், அவரவர் சிந்தனையால் எழுதுகின்ற எழுத்தின் நிறம் மாறுகிறது. நல்லன அல்லாதவைகளை எழுதாதே என்று யாரையும் கட்டிப் போட்டுவிட முடியாது. 'திருடனாய்ப் பார்த்து திருந்தாதவிட்டால்..' கதைதான் அது. ஆகையால், அதனை நிறம் பிரிக்கும் தன்மையை வாசகர்கள் வளர்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்று சொல்வதைத் தவிர அதற்குத் தீர்வு கிடையாது. வேண்டிய நேரத்தில் தவறான எழுத்துக்களுக்கு கண்டிப்புக் காட்டவும் தயங்கக் கூடாது.
நம்முடைய எழுத்துக்கள் கல்வெட்டுக்குப் போகிறதோ இல்லையோ, ஆனால் தீய சிந்தனைகளை விதைக்காமல், தீர்வுதரும் சிந்தனைகளையும் நற்பண்புகளையும் விதைப்பதாய் இருக்கவேண்டும். நிறைய புதிய முகங்கள் எழுத வருகிறார்கள்.. அவங்க உட்பட எல்லோருக்கும் எனது வேண்டுகோளிது. உங்கள் எழுத்துக்கள், உங்களின் அறிவு முதிர்வைக் காட்ட வேண்டும், அப்படி இல்லாமல் எழுதப்படுகின்ற எழுத்துக்களை மெத்தப் படித்த மேதாவி எழுதினாலும், அது சின்ன எழுத்துதான். 'வெள்ளத்தனையது நீர்மட்டம்'னு வள்ளுவப் பெருந்தகை சொல்லியிருக்கிறார். நம் உயர்வைக் காட்டுவதாய் இருக்கட்டும் நம் எழுத்துக்கள்!
நட்சத்திர வாரத்தில் என்னோட பதிவுகளை படித்த அன்பு நெஞ்சங்களுக்கும், ஆர்ப்பரிக்கும் பின்னூட்டமிட்டு அன்பினைக் காட்டிய அருமை வாசகர்களுக்கும், வாய்ப்பளித்த தமிழ்மணத்துக்கும் மிகப்பெரிய நன்றி சொல்லி..

நட்சத்திர வாரத்துக்கு டாட்டா சொல்கிறேன்....இந்த வாரத்தில எழுதணும்னு நினைச்சு, நேரமில்லாமையால் எழுதாமப் போன பதிவுகள் இன்னும் கொஞ்சம் இருக்கு.. இந்த உந்துதல்லேயே.. அதனையும் தொடர விழைகிறேன்... எதிர்பார்த்து இருங்க!







Saturday, June 28, 2008

லண்டனிலே குண்டனுக்கு...பாகம் - 1

'London Bridge is falling down..falling down..' ன்னு சின்ன வயசுல ஸ்கூல்ல பாடுற பாட்டு, இப்ப வரைக்கும் பிரபல்யமான ஒன்னு. பாரீஸ், நியூயார்க் கூட முதன்முதல்ல அறியப்படுமுன்னாலேயே, குழந்தை வயசுலேயே அறிமுகமான நகரம் லண்டன்.

பெயரிலேயே ஒரு பணக்காரத்தனம் ஒட்டிக் கொண்ட மாதிரி இருக்கும். சின்ன வயசுல 'Trade' (Monopoly) விளையாட்டு விளையாடிருக்கீங்களா? அதுல லண்டன்ல போயி மாட்டுனா, காசு அதிகமா கறந்துடுவாங்க. நிஜத்துலயும் அப்படித்தாங்க.

சமீபத்துல ஒரு 'வங்கி விடுமுறை' வந்த போது, ஒரு ரவுண்டு அடிச்சிரலாம்னு முடிவு பண்ணி, 'National Express'- ங்கிற பஸ்ல முன்பதிவு செய்தோம். நாங்க இருக்கிற இடத்தில இருந்து போய்வர கிட்டத்தட்ட நான்குமணி நேர பஸ்பயணம். மிக முன்னாடியே பதிவு செய்தால் குறைஞ்ச கட்டணத்துக்கு கிடைக்க வாய்ப்புண்டு. அப்படி ஒரு மாசத்துக்கு முன்னாடி பண்ணி கிடைச்ச டிக்கட்டோட விலை என்ன தெரியுமா? 1 பவுண்டு. நம்மவூர்ல 500 ரூபாய்க்கு 'ஏரொப்ளனு' டிக்கட்டு கொடுப்பாக இல்ல, அதுமாதிரி எல்லாம் இல்லைங்க..நிஜமா 1 பவுண்டுன்னா 1 பவுண்டுதான். போக ஒரு பவுண்டு, வர ஒரு பவுண்டுன்னு ரெண்டு பவுண்டுல சுத்துன கதையப் பேசலாமா?

குடும்பஸ்தாரானாலும் சரி, தனியாளானாலும் சரி, தங்குவதற்கு வசதியான இடம், YMCA. காலை சாப்பாடும், இரவுச் சாப்பாடும் சேர்த்தே ரூம் வாடகை. நிறைய இந்திய மக்களைப் பார்க்கலாம், 'எப்படிப் போக..வரங்கிற குறிப்பெல்லாம் எடுக்க, எளிதா ஆள் கிடைப்பாங்க. லண்டன்ல Tube Train பிரபலம். 'Warren Street' ட்யூப் ரயில் நிலையத்துக்கு மிக அருகில் உள்ளது. லண்டன்னாலேயே, முதல்ல பாக்கணும்னு தோணுறது London Bridge -தான, நாங்க முதல்ல போனதும் அத நோக்கித்தான். பக்கத்துல பாக்குறதுதான் லண்டன் பாலம். என்ன முழிக்கிறீங்களா? நாங்களும் அப்படித்தான் முழிச்சோம். அப்புறம்தான், அங்க இருந்தவரு சொன்னாரு, எல்லாரும் அப்படித்தான் நினைப்பாங்க, இங்க வர்ரவங்களுக்குத்தான் விபரம் புரியும்னாரு. இப்ப வரைக்கும் London bridge is falling down..ன்னு பாடிட்டு இருந்தாக் கூட, இதுவரைக்கும் அது உழுந்ததே இல்லையாம். 12ம் நூற்றாண்டிலேயே கட்டப்பட்டதா சொல்லப் படுகிற இந்தப் பாலம், அவ்வப்போது பழுது பார்க்கப் பட்டிருக்கின்றதே தவிர, வேறு எவ்விதக் குறைபாடும் கண்டதில்லையாம். ஆனால், அந்தப் புகழ்கொண்ட லண்டன் பாலம், இப்போது லண்டனிலேயே இல்லையாம். அது அமெரிக்காவின் அரிசோனா மாகாணத்தில் 'Lake Havasu' என்ற இடத்தில் உள்ளதாம், 1968-ல லண்டன் பாலம் மாற்றியமைக்கப் பட்ட போது விடப்பட்ட ஏலத்தில் அமெரிக்கர் ஒருவர் எடுத்து அங்கே கொண்டு போய்விட்டாராம். மலைகளின் பின்னனியில், பக்கத்தில் உள்ள இந்தப் படம், அமெரிக்காவின் 'Lake Havasu' வில் உள்ள 'பெயர்த்தெடுக்கப்பட்ட லண்டன் பாலம்'. லண்டனில் இப்போதுள்ள புதிய லண்டன் பாலம், october 10,1971 திறக்கப் பட்ட ஒன்றாம்.
இந்தப் பாலத்தில் இருந்து கொண்டே, லண்டனின் 'Landmark'-ஆன, 'Tower Bridge'-ஐக் காணலாம். அதனுடைய கம்பீரமும், கலரும் அங்கேயே இருக்கின்ற துரைங்களுக்கும் கூட பார்க்கப் பார்க்க சலிக்காத ஒன்று. அருகேயுள்ள படம், டவர் பிரிட்ஜின் உட்புற வாயிலின் வடிவம். இது போர்ட்லேண்டிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்ட கற்களாலேயும், ஸ்காட்லண்ட் ஸ்டீல்கள்னாலேயும், தேம்ஸிலிருந்து 140 அடிக்கு மேலே எழுப்பட்ட பாலமாம்.

கீழே நீங்க பார்க்கிறதுதான் டவர் பிரிட்ஜ். டவரின் உச்சியில் தங்க முலாம் பூசப்பட்ட கலசங்கள். இதுவும் நம்ம ஊரு பாம்பன் பாலம் மாதிரி, கப்பல் வருகையில திறந்து மூடுமாம். அதைப் பார்க்கணும்னா, குறிப்பிட்ட நாள், டைம்ல போயி பார்க்கணும். இந்த டவரின் உள்ளேயும் சென்று பார்க்கும் விதமாய்த்தான் வடிவமைக்கப் பட்டிருக்கின்றது. அங்கே டவரின் வரலாறு உட்பட கண்காட்சி வைத்திருக்கின்றார்கள். நீண்ட வரிசையாதலால், நேரம் கருதி உள்ளே செல்லவில்லை. டவர் பிரிட்ஜுக்கு கீழேயே, 'Ferry ride' இருந்ததால, தேம்ஸ் நதியில ஒரு ரவுண்டு போலாம்னு அங்கு போக எத்தனித்தோம்..
படங்களைப் பெரிசாப் பார்க்க, அதனதன் தலையில ஒரு தட்டு தட்டுங்க உங்க மவுசால.
(இந்த ஒரு கட்டுரையிலேயே லண்டனை முடிச்சுட முடியாது, இன்னும் ரெண்டாவது வரும் போல இருக்கு, அதுனால மீதிய பாகம் - 2ல் பார்க்கலாம்னு நினைக்கிறேன்..அது சரி..அது என்ன தலைப்பு 'லண்டனிலே..குண்டனுக்குன்னு தலைப்பு...யோசிக்கீறீங்களா? யோசிங்க..)
இரண்டாம் பாகம் படிக்க




























Thursday, June 26, 2008

பெர்ரீரீரீய திருப்புமுனை - 'கிறிஸ்டோபர் ஜார்ஜ்'



நண்பர் சர்வேசனுக்கு நன்றி சொல்ல வேண்டும், ரொம்ப நாளா இது பத்தி எழுதணும்னு நினைச்சிருந்தேன். அப்புறம் 'தமிழ்மண ஸ்டார்' பதிவுக்கு என்ன எல்லாம் எழுதலாம்னு யோசிச்சப்பவும், இதைப் பத்தி எழுதணும்னு வரிசைப் படுத்து வைத்திருந்தேன். நிஜமா சொல்லணும்னா, இந்தச் சமயத்துல மறந்துதான் போனேன். ஆனா, சமயத்துல அதை ஞாபகப்படுத்தி எழுதத் தூண்டின சர்வேசருக்கு நன்றி. இந்தப் பதிவுக்கு நான் முதல்ல நினைத்திருந்த தலைப்பு 'கிறிஸ்டோபர் ஜார்ஜ்', சர்வேசனுடைய வேண்டுகோளையும் இணைச்சுட்டேன்...
********
சின்ன வயசுலயிருந்தே தமிழன்னை கற்றுக் கொடுத்தது 'மாதா- பிதா - குரு -தெய்வம்னு. சந்தேகத்துக்கே இடமில்லாமல், வேண்டியபோதெல்லாம் அணைத்தும், ஆதரித்தும், அடித்தும், திருத்தியும் வழிநடத்துகின்ற பெற்றோர்கள் பல சமயங்களில் திருப்புமுனைக்கு காரணமாயிருந்திருக்கிறார்கள். அது எல்லோருடைய வாழ்க்கைக்கும் பொருந்தும்..பொருந்த வேண்டிய ஒன்றும் கூட. அதனை அடுத்து ....குரு...
திருநெல்வேலி ஊர்ல வசித்திருந்தவர்களுக்கு, சாஃப்டர் மேல்நிலைப் பள்ளி தெரியாமலிருந்திருக்காது. ஊர்ல பிரசித்திப் பெற்ற 'Boys School'. நான் படிச்சதும் அங்கதான். எட்டாம் வகுப்பு முடிச்சு, ஒன்பதாம் வகுப்பு போகும்போது துவக்க நாள். ப்ரேயர் நடந்துட்டு இருக்கு. அப்ப நான் கொஞ்சம் உயரமா இருந்ததால, வரிசையில கடைசியா, நின்னுகிட்டு இருந்தேன்.
புதிய ஆண்டின் முதல் நாளாகையால், தலைமையாசிரியர் மிகப் பல அறிவுரைகளைக் கூறிக் கொண்டிருக்க, நேரம் போய்க் கொண்டேயிருந்தது. திடிரென கண்ணக் கட்டுற மாதிரி இருக்கவே சற்றே தள்ளாடினதுதான் தெரியும்.. யாரோ கைத்தாங்கலா பிடிச்சு ஓரமா உட்கார வைக்கிறாங்க. தண்ணீர் கொடுக்கிறாங்க.. ரெண்டொரு நிமிடம் பரபரப்பாய்க் கழிகிறது. அப்புறம் சுதாரிக்கிறேன். என்னுடைய வகுப்பின் ஆசிரியர். சட்டென எழுந்து வரிசையில் நின்று கொள்ள முற்படுகிறேன். ப்ரேயர் இன்னமும் நடந்துகொண்டிருந்தது.

'நீ..இங்க நிற்க வேண்டாம். போயி க்ளாஸ்-ல உட்காருன்னு சொல்லி, அடுத்து நின்று கொண்டிருந்த பையனையும் உடன் அனுப்பி வைக்கிறார்'. அந்த நிமிடம் என்மேல் தோன்றிய அக்கறை தொடரும் என்று நான் உணர்ந்திராத ஒன்று.சத்தியமாய் எனக்கும் தெரியாது, இந்த ஆசிரியர்தான் என்னுடைய வாழ்க்கைக்குத் திருப்புமுனையாய் நிற்கப் போகிறார் என்று. இன்னமும் அந்த நிமிடமும், காலை 9.30 மணி வெயிலும், நடந்து சென்ற மணல் தரையும் கண்ணுக்குள்ளேயே நிற்கிறது.

எனக்குக் கிடைத்த பெரும்பாலான ஆசிரியர்கள் திறனுள்ளவர்கள்தான். ஆனால், அதையும் மீறி, தனிக் கவனம் எடுத்து, யாருக்கு எப்படிச் சொன்னால் புரியும், எப்படி படிக்கவேண்டும் என்பதை உணரச்செய்து, படிக்கத் தூண்டியவர்.
அவ்வப்போது, இவரிடம் படித்த மாணவர்கள், வேலைக்குப் போனவுடன் வந்து பார்த்துச் சொல்லிச் செல்வதுண்டு. ஒவ்வொருவரின் பலம் சொல்லி, இவன் இங்க உக்காந்திருந்தான், இப்ப பெரிய ஆளாயிட்டான், அப்படின்னு அறிமுகப் படுத்துவார். அந்த இடத்தில உக்காந்திருக்கிற பையன், 'ராசியான இடம்டா..நானும் பெரியாளாயிடுவேன்'னு விளையாட்டாய்ச் சொல்வான். நான் ஒருவன் மட்டுமே உணர்ந்ததில்லை, ஒட்டு மொத்த க்ளாஸுமே உணர்ந்த உண்மை. மற்ற வாத்தியாரிடம் வீரியம் காட்டுகின்ற மாணவன் கூட, இவரிடம் உணர்ந்து நடந்து கொள்வான்.
அத்தனைச் சுலபமில்லை, எல்லா மாணவனும் மெச்சும் விதமாய் ஆசானாக இருப்பது பிரம்பை வச்சு மிரட்டாமல், personal care எடுத்து எந்த critical-ஆன வயசுல இருக்கிறீர்கள், உன்னுடைய கவனம் இப்ப சிதறிச்சுன்னா, பின்னாடி வாழ்க்கை எப்படிச் சிதறிப் போகும் என்பதையெல்லாம், பாடமாய்ச் சொல்லாமல் நட்பாய் உணர்த்தின ஆசிரியர்.
கார்ட்டூன் சித்திரங்களையும், டிஸ்னி லேண்டினையும், அமெரிக்காவையும், ஷேக்ஸ்பியரையும் ஆர்வம் தோன்றும் வண்ணம் கற்றுக் கொடுத்தவர். சென்னையையேப் பார்த்திராத எனக்கு அதெல்லாம் கேட்கும் போது பெரியவிசயமாயிருக்கும். நிறையப் புத்தகம் படிக்க ஆவலைத் தூண்டியவர்.
பள்ளி நூலகம் என்பது, மழைக்குக் கூட ஒதுங்காத இடமாயிருந்த பொழுதில், எளிதாய்ப் புரியக் கூடிய வகையில் உள்ள ஆங்கில நாவல்களை படிக்க அறிமுகப் படுத்தியவர். பொதுவாகவே தமிழ் மீடியத்தில் படிக்கிறவங்களுக்கு ஆங்கிலம் அலர்ஜிதானே.. ஆங்கிலத்தின் மீதிருந்த பயத்தை விரட்டியவர். பிரம்பால் மிரட்டாமல், அன்பால் மிரட்டியவர். ஆசிரியருக்கு இலக்கணம். படிக்கிறதுல ஆர்வத்தைத் தூண்டிய ஆசான்.
ஒன்பதாம் வகுப்போடு அவருடைய கண்ட்ரோல் முடிந்தாலும், அவருடைய 'care' தொடர்ந்து கொண்டுதானிருந்தது. அவர் எதிர்பார்த்த படியே நிறைய பேர், அதிக மதிப்பெண் எடுத்து அவருடைய பெயரைக் காப்பாற்றினோம். 10-ஆம் வகுப்பு முடிந்து 11-ஆம் வகுப்புக்கு போகவேண்டும். தமிழ் மீடியத்திலேயே தொடர எண்ணி, வேறு பள்ளிக்குச் செல்ல எண்ணம். தவிரவும், ஆரம்பக் கட்டணம் போக, மாதாமாதம் கூடுதாலாய் 20ரூபாய் அதிகம் செலுத்த வேண்டும். படிக்க வைக்கவே கஷ்டப்பட்டுக் கொண்டிருந்த அந்த நேரத்தில், கூடுதலாய் எதற்கு அந்தச் செலவையும் வைக்க வேண்டும், என்ற எண்ணம் வேறு.
அதை அவரிடம் பகிர்ந்து கொண்ட போது, 'ஆங்கிலத்தின் மேல் உள்ள பயத்துல அப்படிச் சொல்லாதே, பைசாவ பத்தி கவலைப்படாதே.. தைரியமா படி. பின்னால், கல்லூரிப் படிப்பு எளிதாக இருக்கும். அதுனால ஆங்கில மீடியத்துலதான் சேரணும்' கண்டிப்பாய்ச் சொல்ல, வீட்டில் அண்ணாவும் தைரியப் படுத்த பீஸைக் கட்டியாச்சு.
கிட்டத்தட்ட எட்டு பேர், இவர் கொட்டுத்த நம்பிக்கையில் ஆங்கில மீடியத்தில் முதல் பிரிவில் சேர்ந்தாச்சு. காய்ச்சல் காரணமா, 11-ம் வகுப்பின் முதல் வாரம் என்னால் பள்ளிக்குச் செல்லவில்லை. அடுத்த வாரம் போனா, என் கூட சேர்ந்த தமிழ் மீடியப் பசங்க எல்லாம் டிசி வாங்கிட்டு போயிட்டாங்க. என்னோட பெஸ்ட் பிரண்டும் அன்னைக்குத்தான் வாங்கிட்டுப் போனான். எனக்கும் கிலி எடுக்க ஆரம்பிச்சுது. காணாக் குறைக்கு அந்தச் சம்பவம் வேறு
வளந்து கெட்டதால கடைசி பெஞ்சுல உக்காந்திருந்தேன்.
வந்தாரு 'botony' வாத்தியாரு, 'xylem,pholem..verticalsection..' ன்னு என்னவெல்லாமே புரியாத பாஷையில பேசிக்கிட்டிருந்தாரு. ஏதோ இங்கிலிசு படம் பார்க்கிற மாதிரி அவரு வாயவே பாத்திட்டுருக்க, திடீர்னு 'Last row, last boy from my left, stand up and answer this' அப்படின்னிருக்கார்.
நானும் அவரையே பாத்திட்டுருக்கேன், நல்லா புரிஞ்சு கவனிக்கிற மாதிரி. ஓரிரு நிமிஷத்துல 'க்ளாஸே' சிரிக்குது. எனக்கு ஒன்னும் புரியல. எம் பக்கத்துல இருந்த பையன், என் இடுப்பைக் கிள்ளி, காது பக்கமா வந்து, 'எலே உன்னத்தான்ல சொல்றாரு, எழுந்திரு' அப்படிங்கிறான். வெட்கமும், அவமானமுமாய் எழுந்திருச்சு நிக்கிறேன்.
கிட்ட வந்து நின்னார், 'என்ன கேட்டேன்னு தெரியுமா? தெரியாதா? இல்ல மாப்பிள்ள பெஞ்சு திமிராடா?' ன்னு கேட்கிறார். அதுக்குள்ள யாரோ ஒரு பையன், 'சார் அவன் தமிழ் மீடியம்' - அப்படிங்கிறான். 'அப்படியாடா..'ங்கிறார். 'ஆமா சார்'ங்கிறேன் பயந்து கொண்டே. 'டிசிய வாங்கிட்டு எங்கயாவது தமிழ்மீடியத்துல போய் சேர்ந்துக்கோ இதுக்கே இப்படி முழிச்சேன்னா என்னத்தடா படிக்கப்போறே..புரியுதா?'ன்னு ஆங்கிலத்திலேயே கேட்கிறார். 'சரி'ங்கிற மாதிரி தலையாட்டினேன். 'Idiot'-nu அரைகுறையாய் முணுமுணுத்துகிட்டே நகர்கிறார்.
போன வருசம் வரைக்கும் ஆசிரியர் மெச்சுற பையனா இருந்துட்டு, இப்ப முத நாளே இப்படியாகிப் போச்சே'ன்னு நினைச்சுகிட்டு இருக்கையிலே பாதி தைரியம் போயிடுச்சு. அவரு பீரியட் முடிஞ்சதும் மதிய உணவு இடைவேளை.
'கடகட'ன்னு PT ரூமுக்குப் போனேன். அங்கதான் இருப்பார் என்னோட ஆசான். போனா, ஆளக் காணோம். 'யாருடா வேணும்'ங்கிறார் பி.டி. மாஸ்டர், 'கிறிஸ்டோபர் சார்'ன்னு சொல்றேன்.. 'கீழே சைடுல வந்துட்டு இருக்கார் பார்'ங்கிறார்.
கீழே இறங்கி அவர்கிட்ட போனேன். நான் ஆரம்பிக்கிறதுக்கு முன்னாடி அவர் ஆரம்பிக்கிறார். 'என்னடா..உடம்பு சரியாயிடுச்சா..போனவாரமே உன்னப் பத்திக் கேட்டேன்.. நீயும் டிசி வாங்கிட்டு ஓடிட்டியோன்னு...உம் பிரண்ட்ஸ் எல்லாம் டிசி வாங்கிட்டு போயிட்டாங்க்ன்னு, நீயும் ஓடிடாதே..'ன்னு ஆரம்பிக்கிறார்.
எனக்கு என்ன சொல்லன்னே தெரியலை..'இல்ல சார்... என்னைவிட கூட மார்க் எடுத்த தமிழ் மீடிய பசங்க எல்லாம், டிசி வாங்கிட்டுப் போயிட்டாங்க. அப்புறம் +2ல மார்க் குறைஞ்சுடுத்துன்னா..ன்னு இழுக்கிறேன்'
'நீ ஒன்னும் அதுக்கு கவலைப்படாத.. ஒழுங்கா கவனிச்சுப் படி. தினமும் சாயந்திரம் ட்யூசன் டைம்ல நீயும் வந்துக்க. நான் உனக்கு கத்துத் தர்ரண்டா'ங்கிறார்.ஆனாலும் அந்த 'idiot'ங்கிற வார்த்தை வந்து பயமுறுத்தவே, 'இல்ல சார்..நான் போயிடுறேன்..'ங்கிறேன்.
'ஏண்டா..நாந்தான் உனக்கு கத்துத்தர்ரேங்கிறேன்..போணும்ங்கிறீயே' சற்று கடுகடுக்க, நடந்த சம்பவத்த விவரிக்கிறேன். 'பிரண்ட்ஸும் போயிட்டாங்க, இப்படி திட்டு வாங்குறதும் அசிங்கமாயிருக்குங்கிறேன்'.
ஒரு கணம் நிதானிக்கிறார். என் தோள் மேல் கை போட்டபடி, 'சிவா.. கத்துக் கொடுக்கிற எல்லாரும் உன்னப் புரிஞ்சுகிட்டு கத்துக் கொடுக்கணும் நெனைக்காதே. முத டெஸ்ட்-டுல நீ prove பண்ணினா, அவரு தெரிஞ்சுக்கப் போறார். உன்னுடைய வாழ்க்கையத்தான் நீ பார்க்கணும். இதுக்காக நீ இத விட்ட்டுப் போயிட்டா, இதே சம்பவம் உன்னோட கல்லூரி வாழ்க்கையில நடக்காதா?. இந்தச் சம்பவம் உனக்கு உந்துசக்தியா இருக்கணும், அத விட்டுட்டு ஓடிப்போறேன்னு சொல்றது சரியில்லை. என் வார்த்தை மேலே நம்பிக்கை வை' அப்படிங்கிறார் என் தோளை அழுத்தியபடி.
'சரி'ன்னு சொல்லி அவருடைய மெஸ்மரிசப் பார்வைக்குக் கட்டுப்பட்டு நகர்கிறேன். அவர் சொல்லியபடியே, அடுத்த இரண்டு வருடமும் இலவசமாய் ட்யூசனுடன் கழிகிறது. நான் மட்டுமல்ல, என்னுடன் மேலும் மூணு மாணவர்கள் என்னை மாதிரியே. ரிசல்ட்-டும் வந்தது. வேண்டிய மார்க்குகள் இருந்தும், தனியார் பொறியியல் கல்லூரிகள்தான் 'வா'ன்னு அழைத்தது. பணம் ஒரு பெருங்குறையாயிருக்க, வேண்டாம்டான்னுட்டு பி.எஸ்.ஸி நோக்கி நகர்கிறேன். டிசி வாங்கப் போகையில், அவரைப் போயி பார்க்கிறேன். 'வருத்தப் படுறியாடா'ங்கிறார்.. என் அண்ணனும் கேட்ட கேள்வி. 'இல்ல..சார்..' 'கல்லூரியில நல்ல பண்ணுவேன்னு நம்பிக்கை இருக்கு'ன்னு சொன்னேன்.
'குட்.. கடவுள் உனக்கு இதக் கொடுக்கலேன்னா, இதவிட பெட்டரா உனக்குக் கொடுக்கணும்னு நினைச்சிருக்கார். நம்பிக்கையைத் தளரவிடாதே. அப்பப்ப, தொடர்பிலேயே இருந்துக்கோ'ங்கிறார். I trusted those words...Still it rings in my ears..'
காலச் சக்கரம் ஓடி, கணிணித்துறையில் சேர்ந்து, பின் அந்தச் செய்தியைச் சொல்ல அவரைப் பார்க்கச் செல்கிறேன். அதே மரத்தடி வகுப்பு. அவரைச் சுற்றி மூன்று நான்கு மாணவர்கள். சலசலக்கிற வகுப்புக்கு நடுவில் போய், 'சார்..'ங்கிறேன்.. 'டக்'கென்று நிமிர்ந்து பார்த்தவர்...'டேய்...எப்படிடா இருக்கே..'ன்னு ஆரம்பிக்க.. பணியையும் சொல்லி விளக்குகிறேன். எனது நம்பிக்கைக்கும், இந்தத் துவக்கத்துக்கும் உங்கள் guidance-க்கு பெரும் பங்கு இருக்கின்றது சார்' ன்னு சொல்ல, அதே தோழமையுடன் ரொம்பச் சந்தோஷம்டா'ன்னு சொல்லிக் கொண்டே மற்ற மாணவர்களிடம் என்னை அறிமுகப் படுத்துகிறார். 'இந்த பெஞ்சிலதாண்டா உக்காந்திருந்தே..'ன்னு இடத்தைச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். அந்த இடத்துப் பையனுக்கும், உந்துதலாயிருந்திருக்கும். மெய்சிலிர்த்த நேரம்.
ஆசிரியப் பணிங்கிறது ஒரு அருந்தவப் பணி. அதை உணர்ந்து செயல்படக் கூடிய ஆசிரியர்கள் பலர் இருக்கிறார்கள், என்றாலும் அது விரல்விட்டு எண்ணக்கூடிய ஒன்றுதான். எனது செட் மக்கள் மட்டுமல்ல, முன்னாடியும் சரி, பின்னாடியும் சரி..நிறையப் பேர் இதை உணர்ந்திருப்பாங்கன்னு நம்புறேன். I am very much thankful to my Great Teacher Christopher George!
திருப்புமுனைங்கிறது வாழ்க்கையில ஒரு இடத்துல மட்டும்தான் வரும்னு சொல்ல முடியாது, இது மட்டுமில்லாம இன்னும் நிறைய நண்பர்கள், என் மேல் நம்பிக்கை வச்சு எனக்கு முதல்ல வேலை கொடுத்த பாஸ், channelize பண்ணி, ஷார்ப்பாக்கினவங்கன்னு இந்த திருப்புமுனை வளர்ந்துகிட்டுதான் போகும். இதுவே ரொம்பப் பெரிய பதிவா போயிடுச்சுன்னு நினைக்கிறேன், அப்புறம் 'சிவாவின் ஆட்டோகிராப்'-ன்னு சொல்லிடப் போறாங்க. அப்படி ஒன்னு செய்யுற எண்ணமும் இருக்கு. அப்ப அவங்களப் பத்தி எல்லாம் டிடெய்லா சொல்லுவேன்.
ஆசிரியப் பணி என்பது ஒரு ஏணிதான். சொல்லிக் கொடுத்த வாத்தியாரைவிட, படிச்ச மாணவன் அதிக வசதியோடு இருப்பான். ஆனாலும் சின்சியராய் அந்தப் பணியை, அதற்குரிய நேர்மையோடு செய்கின்ற ஆசிரியப் பெருந்தகைகள் அனைவருக்கும் இந்தப் பதிவினைச் சமர்ப்பிக்கிறேன். இதச் சமர்பிக்கிறதுக்கு இன்னொரு Special -காரணமும் இருக்கு...யாராவது கரெக்டா கண்டுபிடிச்சுட்டா...அவங்களுக்கு 100/100 கொடுக்கிறேன்...
கண்டுபிடிச்சிருப்பீங்க...ஆமா..இது என்னுடைய நூறாவது பதிவு! Hats off to my Sir, Christopher George!



Wednesday, June 25, 2008

அட..Butterfly எபெஃக்ட்டுங்க

தசாவதாரம் வந்தாலும் வந்துச்சு. தெரியாமலிருந்த பல அறிவியல் தகவல்களை தமிழுலகம் அறியச் செய்திருக்கு நம்ம வலையுலகம். 'Doppler Effect' கேள்விப் பட்டிருக்கேன்.. இப்பதான் பட்டர்ஃபிளை எபெக்டு பத்தி கேள்விப் படுறேன். தெரிய வச்ச பதிவுலக மக்களுக்கு நன்றி மக்கா.





இந்த பட்டர்ஃபிளை எபெக்டு நமக்குள்ளே, நிறைய பட்டாம்பூச்சிகளை கிளறிவிட்டுச்சு. இன்னைக்கும் 'ஓ..பட்டர்ஃப்ளை' பாடல் ரொம்பப் பிடிச்ச பாட்டுதான். சின்ன வயசுல பசங்களுக்கு தெருவுல போகும்போது, நாம ஒரு பொண்ணப் பார்க்க..அது நம்மளப் பார்க்க.. அண்ணலும் நோக்க..அவளும் நோக்க.. டக்குன்னு நெஞ்சுக்குள்ள ஒரு சிறகடிக்கும் பாருங்க.. அதுதாங்க நாமெல்லாம் உணர்ந்த பட்டர்ஃபிளை எபெஃக்டு. 'அடி..ஆத்தி நெஞ்சுக்குள்ள பட்டாம் பூச்சி பறக்குதா' ன்னு பாடச் சொல்லுது பாருங்க.. 'ஒரு பட்டாம் பூச்சி நெஞ்சுக்குள்ளே சுத்துகின்றதே..அது சுத்திச் சுத்திச் ஆசை நெஞ்சைத் தட்டுகின்றதே' ன்னு கவிஞர்கள் கூட காதலுக்கு மரியாதை பண்ண பட்டாம்பூச்சியைத்தான கூப்பிடுறாங்க.


யார் கண்டுபிடிச்சாங்களோ இந்தப் பட்டாம்பூச்சி எபெஃக்ட.. அவங்க வாயில சக்கரைதான் போடணும். சின்ன வயசுல இருந்தே எல்லா மக்களுக்கும் பட்டாம்பூச்சி பிடிக்கும்.. அதன் விதவிதமான வண்ணக் கலவைனால. ஒரு வேளை பசங்க பொண்ணுங்களைச் சைட் அடிக்கிறதுக்கு 'கலர் பார்க்கப்' போறேன்னு சொல்றதும் இதுனாலதானோ...ஏன்னா, கலர் பாத்த பின்னாடி தான, 'பட்டாம் பூச்சி நெஞ்சுக்குள்ள சுத்துற butterfly effect வருது.


எனக்கும் butterfly ரொம்பப் பிடிக்கும், (நான் சொல்றது நிசமான butterfly பூச்சிதாங்க). நிறைய வெளிநாடுகள்ல buttefly garden இருக்கிறத பத்தி கேள்விப் பட்டிருக்கேன், அதப் பார்க்கணும்ங்கிற ஆவலும் நிறையதடவ இருந்திருக்கு. ஆனா, அது சமீபத்துலதாங்க நிறைவேறிச்சு. Northwales,uk போயிருந்தப்ப, அங்க பார்க்க வேண்டிய இடத்துல, buttefly garden-ம் ஒன்னுன்னு சொன்னாங்க. ஆஹா, சந்தர்ப்பத்த விட்டுடக் கூடாதுன்னு இடத்தத் தேடி கண்டுபிடிச்சுப் போயி பார்த்தோம்.

பார்க்க ஆசைப்பட்ட அளவுக்கு, பார்க்கிறது ரொம்பச் சுலபமில்லை. அவ்வளவு குளிரான இடத்துலயும், பட்டாம்பூச்சிக்கான வெப்பநிலை மெயிண்டெய்ன் பண்ணுகிறார்கள். ஆகையால், பட்டாம்பூச்சி பார்க்கபோயி, நமக்கு வேர்த்து ஊத்திடும். ஆனா, உள்ள போனா, அது பாட்டுக்கு அங்கேயும் இங்கேயும் ஒடியாடிக் கொண்டிருக்கும். சிலது நம்ம தலையில கையில கூட வந்து உக்காரும். ஒன்னு என்னோட காமிரா மேலேயே உக்காந்துது, அத மொபைல் காமிரால படம் எடுக்கலாம்னு நினைக்கிறதுக்குள்ள, உடல் அசைவுல பறந்து போயிடுச்சு.


நிறைய குட்டிக் குழந்தைகளும் வந்திருந்தாங்க. பொண் குழந்தைங்கதான், எட்ட இருந்து ரசித்தாங்க. ஆண் குழந்தைங்க எல்லாம் பட்டாம் பூச்சியப் புடிக்க முற்பட, அங்கேயிருந்த மேற்பார்வையாளர் திட்ட ஆரம்பித்து விட்டார். வேர்வை சிந்தினாலும், பட்டாம்பூச்சி ரம்மியமாய்த்தான் இருந்தது. மேலே பார்க்கிறது எல்லாம் நான் புடிச்ச சில படங்கள உங்க. எப்படி இருக்கு நம்ம butterfly effect ?

Tuesday, June 24, 2008

******** ஸ்டார் *******


நள்ளிரவு 12.00 மணி. மழை 'சோர்'னு கொட்டிக் கொண்டிருந்தது. வலுவான மழையில் சிக்னல் விளக்குகள் ஒளிச்சிதறலுடன் மின்னிக் கொண்டிருந்தது. இடியும், மின்னலும் விட்டுவிட்டு தாக்கிக் கொண்டிருந்தது. இரவு பன்னிரண்டு மணியானதால், அண்ணா சாலையிலும் போக்குவரத்து குறைந்து இரண்டும் ஒன்றுமாய் அவ்வப்போது கார்கள் பறந்து கொண்டிருந்தன. நிசப்தமான நேரமாகையால், வண்டிகளின் சக்கரங்கள் தண்ணீருடன் உராய்ந்து 'சலக்சலக்' என்று சத்தம் எழுப்பிக் கொண்டிருந்தது. தூரத்தே மழையைக் கிழித்துக் கொண்டு வருவதுபோல், வேகமாய் அந்த டோயோட்டோ கார் ஓளிப்பாய்ச்சலுடன், தரையின் தண்ணீரைக் கிழித்து நீரலைகளை எழுப்பிக் கொண்டு வந்தது. ஆளரவம் இல்லாததால், அந்த வண்டியின் ஓட்டுநரும் அழுத்திக் கொண்டு வந்தார் போலும்.
ஸ்பென்சர் ப்ளாசாவைத் தாண்டிய வேகத்தில், சடுதியில் அண்ணா மேம்பாலம் நோக்கி நகர்ந்து கொண்டு இருந்தது. 'ட்ரைவர், பாலத்து வழியா போக வேண்டாம், கீழ்பக்கமா போங்க'ன்னு ஒரு கிளிப்பேச்சு பாவை பேசியது. எதிரே வந்த வாகனத்தின் ஒளி பட்டு, அவளது கழுத்தின் நகை மின்னியது. மேனியும்தான். மெல்லிய உதட்டுச் சாயமும், எலுமிச்சை நிறமும் அந்த மெல்லிய் ஒளியிலும், அவளை மேலும் அழகாய்க் காட்டியது. சன்னமாய் ஓடிக் கொண்டிருந்த ஏஸியும், அவள் உபயோகப் படுத்திய ஃபெர்ப்யூம் மணத்தோடு ரம்மியமாய் மணந்து கொண்டிருந்தது.


இத்தனையையும் ரசித்துக் கொண்டு ஓட்டிக் கொண்டிருந்ததாலோ என்னவோ, ட்ரைவருக்கு அவள் பேசியது காதில் சரியாய் விழவில்லை போலும். அரைகுறையாய் ஏதோ கேட்டது போல் தோன்றியதே என்ற எண்ணத்தோடு, 'மேடம்.. எதுனாச்சும் சொன்னீங்களாம்மா?' என்றான். 'அட..ஆமாய்யா.. ரூட்ட விட்டுடப் போற..பாலத்துக்கு கீழே வழியா போன்னேன்' என்றது பாவை. அதற்குள் பாலம் அருகில் கார் வந்துவிடவே, சர்ரக் என்று ஒடித்து பாலத்தின் கீழே வண்டியைத் திருப்பினான். லேசாய் ப்ரேக்கை அழுத்தியதாலே, மழையின் வழுக்கலோடு, சின்னதாய்ச் சத்தம் எழுப்பி அமெரிக்கத் தூதரக அலுவலகம் வழியே திரும்ப எத்தனித்தது. திரும்பியவன், பக்கவாட்டில் வண்டிவரவே வேகத்தை மிதப்படுத்தினான்.


திடிரென 'தடதட' என யாரோ வண்டியைத் தட்டும் சத்தம் கேட்கவே, பக்கவாட்டு வண்டி கடந்து செல்வதற்காக காத்திருந்தவன் பதறித்தான் போனான். பார்த்தால், வண்டிக்கு இடதுபுறம் மெல்லிய வெளிச்சத்தில் அழுக்கு லுங்கியுடன், மழையில் நடுங்கியவாரே கடாபுடா மீசையுடன் ரவுடிக்கு நெருங்கிய தோற்றத்தில் ஒருவன் நிற்பது தெரிந்தது. ஏதோ அசம்பாவிதம் நடக்கப் போவதை உணர்ந்தவன் மாதிரி, ட்ரைவர் வண்டியை எடுக்க எத்தனிக்க... 'ங்கோ..' என்று வார்த்தையுடன் உறுமியபடியே மிகச் சத்தமாய் மீண்டும் ஓங்கி அடித்தான். இரண்டு அடி கூட நகர்ந்து இருக்காது, அதற்குள் இன்னொருவன் அந்த மழையிலும் பீடியை அணைப்பாய்ப் பத்திரப்படுத்தி, ரசித்துப் புகைத்தவாரே 'டபக்' கென்று காரின் முன்னால் குதித்து நின்றான். வேறு வழியில்லை, நிறுத்துவதைத் தவிர. 'அம்மா ஜாக்கிரதைம்மா'ன்னு பின்பக்கம் சொல்லியவாரே நிறுத்தி நின்றான்.


அந்த பீடிக்காரன் ஜன்னலை இறக்குமாறு சைகை பண்ணிக் கொண்டே, ட்ரைவர் இருப்பிடம் நோக்கி வந்தான். பயத்தில் ஜன்னலை இறக்கியவாரே, 'என்னப்பா?' என்று வினவ.. 'ஏண்டா..பொறம்போக்கு... வண்டிய நிறுத்தச் சொன்னா நிக்கமாட்ட'ன்னு சொல்லிக் கொண்டே அவன் தலையைப் பிடித்து கதவில் மோதினான். 'சாரிங்க...'ன்னு ட்ரைவர் முனகியபடியே தலையை உள்ளே இழுக்க முயல, ஜன்னலின் வழியே குனிந்து அவன் தலையை இழுக்க முற்பட்ட போதுதான், அந்த பீடிக்காரன் பின்சீட்டு பாவையைப் பார்த்தான். 'அட...ஷோக்கா கீராடா பிகரு'ன்னு முனகியபடியே பின்சீட்டு நோக்கி நகரலானான். பாவைக்கு உதறலெடுத்தது..ட்ரைவருக்கும்தான்.

'டேய் லோலு..பின்னாடி பிகருடா..'ன்னு அந்தப்புறம் இருந்த அழுக்கு லுங்கிக் காரணுக்கு தகவல் கொடுத்து, பின் பக்க கதவைத் திறந்தான்.., அந்தப் பக்கக் கதவை அழுக்கு லுங்கி திறந்தது. பார்த்த மாத்திரத்தில், 'மாப்பு...பார்ட்டி குத்தாட்ட குமுதஸ்ரீடா'ன்னான். 'என்னா மாமு சொல்றேன்னு' கேட்டுகிட்டே பீடிக்காரன் பாவையைப் பார்க்க, 'அட ஆமாடா.. திம்மு..திம்மு..திம்மு..திம்மு..திம்முன்னு திம்மு...கும்மு..கும்மு..கும்மு..கும்மு..கும்முன்னுதான் கும்மு'ங்கிற பாட்டுக்கு ஆடுவாளே..அந்தப் பிகருதானா இது, வசமா மாட்டிக் கிருச்சுடோய்'ன்னு.. சொல்லிக் கொண்டே அவளருகில் போனான்.
மழையையும், இசையையும் ரசித்துக் கொண்டு வந்த குமுதஸ்ரீக்கு அதிர்ச்சியாய்த்தான் இருந்தது. பீடி நாத்தமும், சாரய நெடியும்...குமட்டிக் கொண்டுதான் வந்தது அவளுக்கு. பயத்தில் சற்றே கையைக் குறுக்கிக் கொள்ள முயல, குளிருக்கு இதமா போர்த்தியிருந்த டவல் நழுவியது.

'இன்னா மாமே... ஏதாவது பொன்னு, காசு மாட்டும்னு பாத்தா, பொண்ணே மாட்டிக்கிச்சு.. மச்சம்டா உனக்கு..ன்னா குமுதா ஓகே தானே'ன்னு பீடிக்காரன் சொல்லிக் கொண்டே காரில் ஏற முற்பட..


'ஏய்ய்..ஏய்..நில்லு..நில்லு...'னு கத்தினாள் குமுதஸ்ரீ. 'இரு மாமு.. குட்டி கதறுதுல்ல'ன்னு லுங்கிக்காரன் கத்த, 'டேய்..அந்தப் பக்கம் போயி ட்ரைவர புடிடா..நீ..குட்டிய நா கவனிச்சுக்கிறேன்' ன்னு சொல்லிக்கிட்டே உள்ளே ஏறினான் பீடிக்காரன். லுங்கி ட்ரைவரை நோக்கி நகர்ந்தது.


'ஏய்..ஏய்..நில்லு.. நில்லு.'னு மீண்டும் குமுதஸ்ரீ கதற, 'கத்துனா..சும்மா சீவிடுவேன்..னு கத்தியைக் காட்ட, 'கொஞ்சம் இருப்பா..நீ கேக்குறத தர்ரேன்..' குமுதா கத்த..சற்றே அடங்கினான் பீடிக்காரன்..

'இந்தா..முதல்ல நனைஞ்சிருக்கிற துணிய கழைஞ்சுட்டு, இந்த துண்டக் கட்டிட்டு வா.. அதுக்கப்புறம் பாக்கலாம்..கார் சீட்ட கெடுத்துராத..'ன்னு மேலே போட்டு நழுவிய துண்டை எடுத்துக் கொடுத்தாள். 'அட..குட்டி புத்திசாலியாதான் இருக்குன்னு' சொன்னபடியே துண்டை வாங்கிய பீடிக்காரன், 'கத்தியை அந்தப் லுங்கிகிட்ட கொடுத்து, 'மாமு.. நா அந்தப் பக்கம் போயி ட்ரஸைக் கழட்டிட்டு துண்டைக் கட்டிட்டு வாரேன்..இந்தப் பக்கம் கத்தியப் புடிச்சுகிட்டு பிகருகிட்ட நில்லுன்னு, உள்ள போயி சீட்ட நனைச்சுராத..வெளியேவே காவலுக்கு நில்லுடின்னு' மிரட்டிட்டு அந்தப் பக்கம் ஒதுங்கினான்.


சற்று ஒதுங்கியது தெரிந்ததும், மிரண்டுபோயிருந்த ட்ரைவரைப் பார்த்து, 'ட்ரைவர், வண்டியை அழுத்துடா'ன்னு ஓங்கி கத்த... சுதாரித்த ட்ரைவர் 'டக்' கென்று வண்டியை அழுத்த, அருகே நின்று கொண்டிருந்த லுங்கிக்காரனைத் தள்ளிவிட்டு, வேகமாய்ப் பறந்தது கார். பறந்த வேகத்தில், அலையாய்ச் சிதறிய தண்ணீர் மீண்டும் சேர்ந்தது. மழை இன்னும் தூறிக் கொண்டிருந்தது. தூரத்தில் புள்ளியாய் செவ்விளக்குத் கண்சிமிட்டி மறைந்து கொண்டிருந்தது.


*****************

படம் உதவி: இணையம்.










கமலுக்கென்று ஒரு மனம் - தசாவதாரம் விமர்சனம்

தமிழ் சினிமாவைப் பொறுத்தவரையில்...ஏன் இந்தியத் திரையுலகைப் பொறுத்தவரையில் கமல் படம் என்றால் 'அறிவுஜீவி'த்தனமான எதிர்பார்ப்புகள் ஏகத்துக்கும் சேர்ந்துவிடும். அது ரசிகர்களின் தவறுன்னு சொல்ல முடியாது, கமல் அப்படி வளர்த்து வைத்திருக்கிறார்னுதான் சொல்வேன்.


ரஜினி படத்துக்கு என்றால் 'லாஜிக்' பார்க்கிற வேலையைச் செய்யாத ரசிகனுக்கு, கமல் படம் என்றால் அத்தனை செல்களும் விழித்துக் கொள்ளும்..கமலுக்கென்று ஒரு மனம்..ரசிகனிடத்தில்..அந்த வகையில்தான் இப்ப வந்திருக்கின்ற தசாவதாரமும் 'இருவேறு' கருத்துக்களுடன் மோதிக் கொண்டிருக்கின்றது. இனி..என்னோட கருத்து என்னன்னு பார்க்கலாமா?
*******
ஆர்ப்பாட்டமான விளம்பரங்களோடும், ஏகப்பட்ட கருத்து மோதல்களோடும் சமாளித்து ஒரு வழியா வந்தப் படமாச்சேங்கிற ஆவலோட படம் பார்க்க சீட்டில் உட்கார்ந்தாச்சு.

பரபரப்பாய் டைட்டில் ம்யூசிக் இருக்கும், 'உலக நாயகனே' என்று கும்மாளமிடும் என்ற எதிர்பார்ப்புகளோடு, திரையை நோக்கி இருந்தால், 'சப்' என்ற இசையுடன் டைட்டில் துவக்கம். தொடரும் நம்பி கதாபாத்திர நகர்வுகள், 'டக்'கென்று நமது ஆர்ப்பரிக்கும் மனசை அடக்கி, தொடருகின்ற 15 நிமிடங்களை தனதாக்கிக் கொள்கிறது. மிகச் சிறப்பாய் நகர்கிறது, காமிரா உட்பட அனைத்து கலைஞர்களின் பங்களிப்பும், including 'அப்பா.. வேணாம்ப்பா..ங்கிற சிறுவனின் பங்களிப்பு உட்பட. செம டச்சிங்க். (ஆமா..இந்தக் காட்சிக்கா கும்மினாங்க.. ந்ம்ம ஊரு அரசியல்வாதிங்கள நினைச்சா சிரிப்புதான் வருது.)


அடுத்து ஆரம்பிக்கிறார் 'அறிவு ஜீவி' கமல்.. சக்தி.. கடவுள்' ங்கிற பேதங்களோடு, அவருக்கே உரித்தான தமிழ்ப்பேச்சு நடையோடு. சற்றே சலிப்பு தட்டுகிறது. அடுத்து நகர்கிற அறிவியல் கண்டுபிடிப்பும், குரங்கின் சாவும் என்னாடா இதுங்கிற மாதிரி இருக்கு. அமெரிக்க விஞ்ஞானிங் கிறதுக்காக காட்டியிருக்கின்ற சூழலும் படு செயற்கையாய் இருக்கிறது. லைட்டிங்கும் சரியில்லை. வட்டு வண்டியில ஓடுவது, 'U' சர்டிபிகேட் குழந்தைகளுக்காயிருக்கலாம்.
உடனே விறுவிறு என நகர ஆரம்பிக்கிறது கதை. காட்சியில் இருக்கின்ற விறுவிறுப்பும், பரபரப்பும் விஞ்ஞானி கமலிடம் மிஸ்ஸிங். அதனாலேயே சில 'சேஸிங்'-கில் மனசும் ஒட்ட மறுக்கிறது. வில்லனாய் வரும் ப்ளட்சர் பாத்திரம் அருமை. சிடுசிடுப்பும், பாடிலாங்கேஜும் அபாரம். கடைசி வரை கலக்கியிருக்கிறார்.
பத்து கமலுக்கிடையில், படத்தில் நடித்து இருக்கிற சின்னச்சின்ன கேரக்டர்களும் பரவலாய்த் தெரிய வேண்டுமென்பதற்காக, வையாபுரி, சிட்டிபாபு என பரிச்சயமான நட்சத்திரங்களை உபயோகப் படுத்தியிருப்பது சிறப்பான உத்தி. ஆனால், கே.ஆர்.விஜயா,நாகேஷ் கொஞ்சம் அதிகம்தான். தன்னுடைய 'மைல்கல்' படத்தில், தனக்குப் பிடித்த மக்களும் இருக்கணும்னு நினைத்தாரோ என்னவோ?
'பல்ராம் நாயுடு' கேரக்டர் சுவாரஸ்யமில்லாமல் மிகவேகமாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும் படத்தை சற்றே நிதானமாக்கி, ஆசுவாசப் படுத்துகிறது. அடுத்து அசின் வருகை, உடன் கமல் பாட்டியோடு. பாட்டி கமல் மிகப் பிரதானம். அந்தக் கூனும், 'ஆ'ன்னு வாயைப் பிளந்து கொண்டு பேசுவதும்...'வாவ்' ...நிறையவே உழைத்திருக்கிறார் கமல். அதே மாதிரிதான் 'பூவராகவன்' கமலும். நிஜமாலுமே நடிப்புச் சக்கரவர்த்திதான். அவரது எண்ட்ரியும், சற்றே எதிர்பாராத ஒன்று. 'சிம்ப்ளி சூப்பர்ப்'. அதே மாதிரி இன்னொரு பிடித்த கமல்-னா, 'ஜப்பானிய' பாத்திரம். நல்ல கெட்டப், அதுமாதிரி கடைசி காட்சி சண்டையும் பிரமாதம். சிரத்தை எடுத்து பண்ணியிருக்கிறார். அதனைப் பார்க்கும் போது, தமிழ்சினிமாவின் அடுத்தகட்ட நகர்வுங்கிறதுக்காக, கமல் எடுத்துக் கொண்ட சிரத்தைகளைக் கண்டிப்பாய்ப் பாரட்டத்தான் வேண்டும்.
'சலசல'ன்னு சலம்பினாலும், அசினுக்கு நல்ல வேடமே. 'கஜினி'க்குப் பிறகு அவர் தெரிவது இந்தப் படத்தில்தான்.பத்து கமலுக்கு இடையிலும், பரிமளிக்கிறார்.
இவ்வளவு +இருந்தாலும், அப்பப்ப விஞ்ஞானி கமல் எரிச்சலூட்டுகிறார், காமெடி என்று அரதப் பழசான டயலாக் வேறு. ('ok..ரெங்கசாமி நாயக்கர்ன்னு கமல் சொல்ல, அதுக்கு அசின் ஒகே ரெங்கசாமி நாயக்காரன்னு கேட்பது..கமலே மங்கம்மா சபதத்துல மாதவிகிட்ட பேசுற வசனம்..) கற்பனை வரட்சியா...? சில கிரேசி ஸ்டைல் டைப் வேறு. அடுத்த படத்துக்காவது வேறு யார்கிட்டயாவது வசனம் எழுதக் கொடுங்க கமல் சார்..
இன்னொரு சலிப்புத்தட்டுவது கடவுள் இருக்காரு..இல்லைங்கிற விவாதம். இத்த ஏன் கமல் கையிலெடுக்கிறார்னு புரியவே மாட்டேங்குது. ரஜினி கடவுள் கடவுள்னு சொல்றதுனால, இவரு எதிர்க்கிறாரோ? தவிரவும், ஆங்காங்கே பகுத்தறிவு வாதம்னு ஏதாவது விதண்டாவாதம் பண்ணுறது.. இதெல்லாம், இந்தப் படத்துக்கு தேவையா? நீங்கதான் அரசியலும் வேண்டான்னுட்டீங்க, அப்புறம் எதுக்கு கடவுள்,மணல் கொள்ளை மாதிரி சமாசாரங்கள் எல்லாம்.. யாரைச் சமாதனப்படுத்த இந்த முயற்சி? கமலுக்கே வெளிச்சம்.
பாடல்களும் பார்க்க அவ்வளவு சுவாரஸ்யமில்லை, பின்னனி இசையும் 'ஓகே' ரகம்தான். கமல், அசினுடன் சேர்ந்து மிகப் பெரிதாய்ப் பாரட்டப் படவேண்டியவர் கே.எஸ். ரவிக்குமார். பத்து கமலையும் மேய்த்து, சிதைக்காமல் படத்தைக் கொடுத்ததற்காக.

10-ல் நாலு பழுதில்லை. (பாட்டி,பூவராகவன்,ப்ளட்சர்,ஜப்பானிய கமல்)
சொதப்பல் கமல்-னா, விஞ்ஞானி கமல்தான்.
இனி நானறிந்த நண்பர்கள் மூலமாய் அவர்கள் வசிக்கும் இடத்தில் இருந்து வந்த/கேட்ட கமெண்டு:

திருநெவேலி - நல்லாருக்கு, குழந்தை,குடும்பமாய் பார்க்கலாம்

சென்னை - கமல் ஏமாத்திட்டார், இவ்வளவு எதிர்பார்ப்புக்கு ஒரே வரியில 'சூப்பர்'ங்கிற கமெண்டுதான் வரணும். 'ஒகே..' 'பார்க்கலாம்'ங்கிறதெல்லாம் கமல் standard-க்கு non-acceptable.

அமெரிக்கா - ஆம்...கமல் நல்லா பண்ணியிருக்கார்

பர்மிங்காம்,UK - 'என்னடா....தலைவர் சொதப்பிட்டாரு'

சென்னை, பெட்ரோல் பங்கில் : 'சும்மா சுத்துறாரு..குழப்பந்தேன்..'
என்னோட கமெண்டு:

எவ்வளவு சொன்னாலும், படம் கண்டிப்பாய் ஒரு முறை தியேட்டரில் பார்க்க வேண்டிய படம்தான்...

Monday, June 23, 2008

நட்சத்திர ஜன்னலில் 'மின்மினி' எட்டிப் பாக்குது!!!!

' நட்சத்திர ஜன்னலில் மின்மினி எட்டிப் பாக்குது

தினமும் வந்து படிங்க..

படிச்சுட்டு கருத்துச் சொல்லிப் போங்க' ன்னு


பாட்டுப் பாடத்தோணுது... என்னாங்கிறீங்களா? அட ஆமாங்க, போன மாசம் திடீர்னு தமிழ்மணத்தின் Admin மக்கள்கிட்ட இருந்து, தமிழ்மண 'ஸ்டார் பதிவர்' வாரத்துக்கான அழைப்பு. கண்ணத் துடைச்சுகிட்டு, திரும்ப ஒரு தரம் யார்கிட்ட இருந்து வந்திருக்குன்னு படிச்சு உறுதி பண்ணிகிட்டேன், நிசந்தான்னு.


'ரெக்கை கட்டி பறக்குதடி அய்யாவோட மனசு, ஆசைப்பட்ட ஸ்டாரிலதான் ஏறிக்கோடா சிவா'ன்னு அடுத்த வரி மனசுல பட, உடனே 'சரி'-ன்னு சொல்லியாச்சு. தமிழ்மணத்தினர் முன்னரே அவகாசம் கொடுத்து எழுதச் சொன்னாலும், நம்ம அலுவலக மக்கள் கரீக்டா அப்பதான் நம்மள வேலைல தூக்கி போட்டு, ஸ்டிராங்கா ஆணி புடுங்கச் சொல்வாங்க. இப்படி நடக்கும்னு தெரிஞ்சுதான், முதல்லேயே அவகாசம் இருந்த போதே எழுத வேண்டிய விசயம் எல்லாத்தையும் எழுதி வச்சுகிட்டு, 'டாண்..டாண்'னு தினத்துக்கு ஒன்னா எடுத்து வுட்டுரணும் 'ப்ளான்' பண்ணினேன். ஆனா, வழக்கம் போல, அதுவும் ப்ளானோடேயே நின்னு போச்சு. நினைச்சா மாதிரி 'ஆணி பிடுங்கிற' வேலையும் கூடவே வந்துருக்கு.


ம்ம்ம்...ஆனா மக்கா, திருநெவேலி ஆளு இதுக்கெல்லாம அசந்து போவானா என்ன?, காலையில ஆணி புடுங்குவோம். அப்புறம் வந்து பதிவெழுதுவோம்.. 'ஆணி வரும் போகும், ஸ்டார் வருமா.. அபிராமி..அபிராமி' ....இன்னாங்கிறீங்க.


ரொம்ப காலமாவே எனக்கு தமிழ்ல இணையத்தில எழுதணும்னு ஆசை, ஆனா எப்படி எழுதுறதுன்னுதான் புரியாத புதிராவே இருந்தது. அந்த ஆசையிலதான், ரெண்டு வருசத்துக்கு முன்னாடி, கூகுளின் துணையோடு 'Thamiz'ன்னு போட்டு தேடுறப்ப, தமிழ்மணம் கண்ணுல பட்டுச்சு, 'Wow...' ன்னு ஒரே ஆச்சரியம். எப்படி எழுதுறது, ப்ளாக் எப்படி துவக்குறதுன்னு எல்லாம் கை வந்த கலையாய் எளிதே சொல்லியிருந்தார்கள். மெய்மறந்தது நிசம். ஆர்வக்கோளாறில ஜாலியாய்த் துவங்கின பதிவு. 'மின்மினி' - சின்ன வயசுல லைட்டு பூச்சின்னு சொல்லுவோம், அது பத்தி அக்கா சொல்லுறப்ப, 'கரண்டு போச்சுன்னா, அதப் புடிச்சி வச்சி படிக்கலாமா'ன்னு வேடிக்கையாய் கேட்டிருக்கேன். படிச்ச பதிவுகள்ள, ஆளாளுக்கு ஒரு பேரவச்சுகிட்டு ஆரம்பிச்சு ஓடிட்டுருப்பதை பார்த்த எனக்கு, 'மின்மினி' பிடிச்ச பெயரா போயி, அதையே தலைப்பாவும் வச்சுகிட்டேன். அப்போ தமிழ்மணத்த இன்னும் கொஞ்சம் விரிவாப் படிக்கிறப்பதான், ஸ்டார் பதிவராக 'உங்களைப் பற்றிய அறிமுகமும் பக்காவாய் இருக்கணும்னு' போட்டிருந்ததால, அதைப் பத்தியும் முகப்புல போட்டுருந்தேன். அந்த எல்லா ஆரம்ப்பத்துக்கும், இப்ப ஒரு வாய்ப்பு கிடைச்சுருக்கு.


ஸோ, நான் ரெடியாகிட்டேன்... நீங்க ரெடியா? ரொம்பப் பெரிய விசயமெல்லாம் எனக்குத் தெரியாது, சும்மா மொக்கையாய், ஜாலியாய் ஒரு ஒருவாரம் ரவுசு விடலாமா?


'Are you ready..ready..ready... I am ready..ready..ready..?' - இப்படியும் ஒரு தமிழ்ப் பாட்டு ரஜினி படத்துல வந்துருக்கு.. என்ன படம்னு தெரியுமா உங்களுக்கு..? (யாரோ அங்க மொக்கை ஆரம்பிச்சாச்சுன்னு கத்துறது காதுல விழுது, நெருங்கி வந்து அடிக்கிறதுக்குள்ள உடுறேன் ஜீட்டு, சீக்கிரமே அடுத்த பதிவில சந்திக்கிறேன்)

Thursday, June 05, 2008

அறிவுக் கணிணியும், அழகு சினிமாவும்..ம்...ம்...

இன்றைய திரைப்படத்துறை மக்களுக்கு, IT -த்துறையினர் மீது என்ன காழ்ப்புணர்ச்சியோ தெரியவில்லை, சமுதாயப் பாகுபாடுகளுக்கு IT-யே காரணம்ங்கிற மாதிரி சித்தரிக்கத் தொடங்கியிருக்கிறார்கள்.



இதற்கு IT-த்துறையினருக்கு வழங்கப்படுகின்ற சம்பளமே காரணமாய் முன்னிலைப் படுத்தப் படுகிறது. தமிழ் எம்.ஏ -யில் ஆரம்பித்ததுன்னு நினைக்கிறேன். இப்ப அறை எண் ...கடவுளில் வந்து நிற்கிறது. 'ஜாவா'-சுந்தரேசனின் வளர்ச்சி, IT - மக்களிடையே பிரசித்தம். படம் என்னவோ, முயற்சியும், உண்மை உழைப்பையும் முக்கியப்படுத்தியிருந்தாலும், ஜாவா சுந்தரேசன் குறித்த காட்சிகள், காமடிக்குச் சொன்னாலும், மிகைப்படுத்தப் பட்ட காமடி அது.



IT - துறையின் வளர்ச்சியோடு, பிற துறையின் வளர்ச்சிகளும் வளரத் துவங்கியிருக்கின்றது என்பது கண்கூடான உண்மை, அரசு உத்தியோகத்தின் மோகம் குறைந்து சுய தொழில்களின் மீதான கவனமும் வளர்ந்திருப்பதாகவே தோணுகிறது. இன்றைக்கும் சென்னை உள்ளிட்ட பிரபல நகரங்களில் வீடுவாங்குவது என்பது, IT -துறையினருக்கும் சவாலான ஒன்றுதான்..



பாஸிடிவான விசயங்கள் இருக்கின்றபோதிலும், நெகடிவான விசயங்களே முன்னிலைப்படுத்தப் படுவது ஏனோ? ஆனால், இந்தியா வல்லரசாகனுங்கிற படம்னா மட்டும், IT -த்துறை புகழ் பாடுவார்கள். ம்...இதையெல்லாம் என்னன்னு சொல்ல...வியாபார யுக்தின்னு சொல்றதவிட!!!?